Rambo:Last Blood (2019) EXTENDED 23.976 fps OCR runtime 01:40:30
เอ็นดับเบิ้ลยูเอส ยกระดับพายุเธลม่า เป็นระดับ 2
คาดว่าจะมีฝนตกหนัก และลมแรง 85 ไมล์/ชม.
นี่อินทรีทะเลทราย ยังไม่เห็นนักเดินเขา 3 คนที่หายไป
เลมอน ชาร์ลี ยืนยันสถานะ ปฏิบัติการกู้ภัยด้วย
เร็วเข้า ไอ้หนู มาเร็ว
นี่ทีมกู้ภัย 1 เลมอนชาร์ลี
ยังไม่พบร่องรอยคนเดินเขา แต่อากาศแย่มาก
- พายุไล่มาแล้ว - อินทรีทะเลทราย อากาศข้างบนเป็นไง
น้ำป่าจะมาแล้ว สั่งคนของคุณ ลงจากเขาเดี๋ยวนี้
ทุกทีม ขึ้นสู่พื้นที่สูง น้ำป่ากำลังจะไหลหลากมาแล้ว
เรียกกู้ภัยทุกทีม ล่าถอยและหาที่หลบด่วน
จิตอาสาที่ขี่ม้าคนนั้นอยู่ไหน เขาไม่มีวิทยุ
เขาคงจะกลับแล้ว อากาศแบบนี้ อยู่ต่อก็บ้าแล้ว
อากาศแปรปรวนหนัก นกอินทีรจะกลับรังแล้ว
- เฮ้ หยุดก่อน - เฮ้ อยู่ทางนี้
- ช่วยด้วย - ช่วยด้วย
เร็วเข้า เราต้องหนีแล้ว น้ำป่ากำลังจะมา ขึ้นมา
ผมหาเมียไม่เจอ คุณเห็นเมียผมไหม
- เร็วเข้า ขึ้นมา - คุณจะไปแล้วเหรอ เธออาจอยู่ข้างล่างก็ได้
ไม่อยู่ ผมเจอเธอแถวปากแม่น้ำ เธอตายแล้ว
- ได้โปรด จิมมี่ ไปเถอะ - ผมต้องไปตามหาเธอ
จิมมี่
ลงมาเร็ว
ไปหลบหลังหินใหญ่นั่น
ไปเร็ว ไอ้หนู
หลบเข้ามา จับให้แน่นสุดชีวิต
เราจะตายไหมคะ
" แรมโบ้ 5: นักรบคนสุดท้าย"
- คุณเจอพวกเขาที่ไหน - ถูกน้ำซัดมา 2 ไมล์ ที่เบสแค้มป์
- เราชี้ตัวผู้ประสบภัย ได้รึยัง - ยังครับ ร่างค่อนข้างแหลก
พยายามเช็คสัญญาณวิทยุด่วนเลย
เฮ้ นั่นใคร
เขามาเป็นจิตอาสาบางครั้ง ผู้กอง
ทหารผ่านศึกเวียดนาม แต่แกะรอยระดับพระกาฬ
คุณไม่เป็นไรนะ จอห์น
ภรรยาถูกคลื่นแรกฆ่าตาย สามีเตลิดหนีไป
ครับ เราพบศพพวกเขาราว 1 ไมล์จากแม่น้ำ
เราไปกันได้แล้ว เราต้องเดินเท้าไปนะ
คุณทำเท่าที่ทำได้แล้ว จอห์น
เราซาบซึ้งใจมาก ที่คุณมาช่วยอีกครั้ง
ทางนี้ครับคุณ
คุณคะ
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไร
"ตู้รับจดหมายบ้าน แรมโบ้"
เก่งมาก ไอ้หนู
- คุณคงเหนื่อยสินะ - ใช่
และคงจะหนาวด้วย
อากาศแบบนี้ ทำให้ป่วยได้ ดื่มกาแฟร้อนๆ สิ
ฉันได้ยินข่าวแล้ว
มีคนตาย 2 คน
ผมช่วยไว้ไม่ได้
ตอนรบเวียดนาม ผมก็ช่วยพี่น้องไม่ได้เหมือนกัน
อย่าโทษตัวเอง เพราะคุณช่วยบางคนไม่ได้
คุณไม่ได้อยู่ในสงครามแล้วนะ
มันอยู่แค่ในหัวคุณ
ให้เลิกคิดมันยากน่ะ
คุณนั่งแบบนั้น ทำให้ฉันนึกถึงพ่อคุณ
เขาจะนั่งหน้าบ้าน บนเก้าอี้โยกของเขา
ครุ่นคิดอยู่เสมอ แต่ไม่พูดสักคำ
แต่คุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก
ด้วยการดูแลที่นี่
ขอบคุณคุณมากเลย ที่ให้ฉันอยู่ที่นี่
และช่วยฉันเลี้ยงแกเบรียล
ขอบคุณนะ
ราตรีสวัสดิ์ มาเรีย
เบาๆ ค่อยๆ ดีมาก
อย่างนั้น ไม่หยุด เอาใหม่
เอาเลย ลูกพ่อ อย่างนั้น หมุนๆ หมุนไป ลูกพ่อ
อย่างนั้นแหละ ใช่
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อรุณสวัสดิ์
- นอนหลับสบายไหม - หลับสนิทเลย
- ไม่เห็นรถของแกเบรียลมาเลย - เธอโทรมาแล้ว
เธอสบายดี จอห์น เธออยู่บ้านแอนโทเนีย
แค่อยากให้เธอ มาช่วยฝึกม้าตัวผู้ตัวใหม่
เธอคงชอบมัน มันหมุนเก่งดี
ใช่ เธอจะเป็นครูฝึกที่ดี
เธอสื่อสารกับม้าได้ ว่าไหม
คงงั้น
แต'เธอจะเข้ามหา'ลัยแล้ว
คิดว่าเธอ อยากตัวเหม็นกลิ่นม้า ทั้งวันเหมือนคุณรึ
- แย่นักเหรอ - ไม่แย่หรอก ถ้าคุณชอบม้า
- ช่วยด้วย ช่วยด้วย - เดี๋ยว เราอยู่ทางนี้
อย่าได้เข้าใจผิดเด็ดขาด พวกเรากำลังจะชนะ
ฉันสามารถฆ่านาย กองทัพนั่น
ยุทธวิธีนี้ เราจะไม่มีเมตตา
- ลุงจอห์นคะ - อยู่ในนี้
- หวัดดี - หวัดดี
ลุงฝึกพวกม้าเสร็จแล้วหรือคะ
ใช่ ทำนองนั้น
ลุงทำอะไรอยู่เหรอ
- รู้ไหมนี่คืออะไร - มีดเล็กค่ะ
ไม่ใช่ มันคือเหล็กดามัสกัส เป็นที่เปิด จม. ลุงทำให้เธอพกไว้ ตอนไปอยู่มหา'ลัย
แล้วลุงจะทำด้ามจับสีขาวให้
- นี่เหรอที่เปิดจดหมาย - วางไว้บนโต๊ะเธอจะดูดีนะ
หนูไม่อยากบอก แต่เดี๋ยวนี้ ไม่มีใครเขียน จม.แล้ว
งั้นเธอใช้มันไว้ ไล่หนุ่มๆ แทนก็ได้
โอเค
- ดันเลย - โอเคค่ะ
- สนิมมันขึ้นหมดแล้ว - หนูช่วยซ่อมได้นะ
แล้วเมื่อคืนเป็นไงบ้าง
ไม่ค่อยมีใคร โผล่ไปงานปาร์ตี้
- ทำไมล่ะ - เพราะพายุ
ไม่มีใครบอกหนูเลย เรื่องเมื่อคืน
รวมถึงเรื่องที่มีคนตายด้วย
ลุงเป็นอะไรรึเปล่า
มันไม่ใช่ความผิดลุง ลุงพยายามแล้ว
ใช่ ลุงพยายาม
ขี่ม้ากันไหม
- ไปใส่รองเท้าบู้ทก่อน - โอเค
มันบ้าจัง หนูจะเข้ามหา'ลัยแล้ว
ไม่รู้ทำไมหนูยังไม่รู้เลย ว่าอยากทำอะไร
ตอนลุงอายุเท่าหนู รู้รึยังคะ ว่าอยากทำอะไร
- รู้ ลุงอยากจะเป็นทหาร - ตอนเท่าหนูเหรอ
ก่อนอายุเท่าเธออีก
- แล้วลุงชอบไหม - ก็โอเค
ตอนนั้นลุงมีเพื่อนที่ดีที่สุด อยู่พักนึง
ที่นี่คงจะเงียบเหงา
พอไม่มีเธออยู่ถามนั่นถามนี่
- หนูเชื่อว่าลุงอยู่ได้ - ใช่
อาทิตย์จะตกแล้ว หนูเหลือเวลาขี่ม้าอีก ชม.เดียว
- ทำไมล่ะ - หนูต้องไปบ้านแอนโทเนีย
เธอจัดปาร์ตี้ให้เพื่อนๆ ที่จะเข้ามหา'ลัยฤดูใบไม้ร่วงนี้
- ทำไมไม่ชวนพวกเขามานี่ล่ะ - ว่าไงนะ
พาพวกเขามาที่นี่สิ
จำคราวที่แล้วได้ไหมคะ ลุงทำพวกเขาผวา
- ทำไม - ลุงเล่นจ้องพวกเขาไม่วางตา
ไม่นะ ลุงก็ทำบ้าง แต่ว่าไม่ได้ตั้งใจ
ขอบคุณค่ะ แต่แอนโทเนียเตรียมแล้ว เราจะปาร์ตี้ที่นั่น
พาไปที่อุโมงค์สิ
- ว่าไงนะ - พาพวกเขาไปที่อุโมงค์
ลุงไม่เคยยอมให้ใครเข้าอุโมงค์นี่คะ
ใช่ แต่พวกเขาเป็นเพื่อนเธอ เลยอนุญาต
- ได้เลย แจ๋วค่ะ - ใช่ ไปจัดกันที่อุโมงค์
- ค่ะ คงสนุก - ใช่
นี่ หนูจะคิดถึงเวลาขี่ม้ากับลุง
ลุงก็จะคิดถึงการขี่ม้ากับเธอ
ลุงไม่เคยให้ใครลงมาที่นี่เลยนะ
เพลงอะไรฟังไม่ได้เลย
ถ้าแม่แกได้ยินนะ คุณชอบเพลงพวกเขาไหม
ฟังไปเดี๋ยวก็ชินเอง
พวกเขาคงสนุกกันใหญ่
คุณไม่เห็นยอมให้ฉันเข้าอุโมงค์มั่ง
คุณอยากเข้าจริงเหรอ เดี๋ยวผมเป็นไกด์ให้เอง
- ไม่ ขอบคุณ มันสกปรก - ก็จริง
ที่นี่เหมาะจัดปาร์ตี้ชะมัด ที่รัก
อย่าเพิ่งน่า ฉันมีเรื่องให้คิดเยอะน่ะ
ได้ ฉันเข้าใจ
- นั่นเธอวาดเหรอ - ใช่ ฉันวาด
- ตอนอายุสิบขวบได้ - รูปนั่นไม่ธรรมดาเลย
ใครเหรอ
ฉันต้องรับสาย จีเซล
ว่าไง ได้ยินฉันไหม สัญญาณไม่ค่อยดีเลย
ไม่ๆ ใช่ๆ ฉันได้ยิน เล่ามาให้ละเอียด
- แกเบรียล - คะ
ลงมาทำอะไรที่นี่ เพื่อนเธอกลับไปหมดแล้ว
พวกนั้นทำเลอะเทอะ หนูกำลังเก็บกวาด
แล้วงานสนุกไหม
ทุกคนสนุกดีนะคะ
ถามกันใหญ่ ว่าลุงสร้างอุโมงค์นี้ไว้ทำไม
แล้วเธอตอบว่าไง
ก็ตอบไปว่าลุงชอบขุด และลุงเพี้ยนนิดๆ
ก็จริงอยู่นะ
หนูมีเรื่องอยากคุยกับลุงค่ะ
และอยากให้ลุงเปิดใจด้วย
หนูต้องการไปเม็กซิโก
ทำไมเธอถึงอยากไป
เพราะหนูเจอพ่อแล้ว
เพื่อนหนู จีเซล อยู่ที่นั่น
- เธอเคยอยู่ที่นี่ ลุงจำเธอได้ไหมคะ - อือ
หนูขอให้เธอช่วยตามหา เธอหาเจอแล้ว
พ่ออยู่ใกล้เมืองที่เธออยู่
ลุงจอห์น หนูต้องไปค่ะ
หนูอยากจะฟังจากปากเขา อยากจะเข้าใจ... ทำไมพ่อต้องทำแบบนั้น
เพราะเขาเป็นคนไม่ดี
- มันไม่ใช่แค่นั้นหรอก - แค่นั้น
หนูฟังเรื่องพวกนี้แล้ว หนูรู้ลุงผ่านอะไรมาเยอะ แต่...
โลกของหนู แตกต่างจากโลกของลุงมาก
- ไม่จริง มันแย่กว่า - ไม่จริงงั้นเหรอ
คนเราไม่ได้เลวโดยไม่มีเหตุผล
ไม่มีเหตุผลที่ผู้ชาย จะทอดทิ้งลูกเมีย เขาโชคดีมีครอบครัว
- ทำไมลุงต้องโกรธขนาดนี้ - เพราะเธอไม่รู้ มันเลวร้ายแค่ไหน
ลุงรู้ว่าใจคนดำได้มากแค่ไหน ที่นั่นไม่มีอะไรดีหรอก
- พ่ออาจเปลี่ยนไปแล้ว - คนแบบนั้นไม่มีทาง มีแต่แย่ลง
- ลุงยังเปลี่ยน - ลุงไม่ได้เปลี่ยน
ลุงแค่พยายามข่มมันเอาไว้ทุกๆ วัน
ลุงจอห์น หนูอยากให้ลุงไว้ใจหนู อยากให้...
ลุงรู้ไว้ว่าหนูจะตัดสินใจได้ดี
ลุงควบคุมเรื่องที่นั่นไม่ได้
ลุงปกป้องหนูตลอดไปไม่ได้หรอก
ถ้าลุงยังมีชีวิตอยู่ จะไม่ยอมให้เขาทำร้ายเธอได้อีก
ไม่ว่าหน้าไหน
ไหนลุงว่า ลุงทำสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
ออกจากบ้านตอน 17 และไม่มีใครหยุดลุงได้
ลุงอยากให้พวกเขาหยุด
แกเบรียล ลุงรักเธอเหมือนลูกสาวคนนึง
ลุงรู้ว่าเธออยากรู้คำตอบ
แต่รออีกสักหน่อยนะ
ให้โตกว่านี้หน่อย
ให้รู้จักโลกมากขึ้น
เธอจะพอทำให้ลุงได้ไหม
ได้ค่ะ
ขอบใจ
- หนูจะไปนอนแล้ว - ฝันดี
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เขาไม่เคยต้องการหลานเลย
- หนูแค่อยากรู้ว่าทำไม - อยากรู้ไปทำไม
คนแบบนั้นใจมันตายด้าน ไม่มีหัวจิตหัวใจ
- มีอะไรกัน - แกอยากไปเจอพ่อของแก
- แกเบรียล ลุงนึกว่าเราเข้าใจตรงกันแล้ว - ก็ใช่ คุยแล้ว
หนูเสียใจ แต่หนูนอนคิดเรื่องนี้ทั้งคืน และ...
หนูอยากรู้คำตอบตอนนี้ ไม่อยากรอ
แกหาเขาเจอได้ไง
- จีเซลช่วยหนู - จีเซล
- แกยังคุยกับจีเซล... - ใช่
- จีเซลเป็นเด็กไม่ดี - เธอกลับตัวแล้ว
ไม่ เธอไม่ได้กลับตัว ยายดีใจจะแย่ ตอนเด็กนั่นไปซะได้
- เธอแค่พยายามจะช่วยหนู - เขาจำแกไม่ได้หรอก
เขาไม่เคยทำตัวเป็นพ่อเลย
ชายคนนี้ ยังเป็นพ่อแกมากกว่าอีก คอยดูแลปกป้องแก
10 ปีมานี้ เขาเสมือนพ่อของแก ห้ามไป ยัยเด็กโง่
- มาเรีย พอแล้วน่า - ไม่ ทำไม
ก็เพราะ...
เขาไม่คู่ควรได้เห็นแกด้วยซ้ำ
เขาไม่เคยไปเยี่ยมแม่แกสักครั้ง ตอนเป็นมะเร็งใกล้ตาย
ครั้งนึงวันคริสต์มาส จอห์นต้องไปลากตัว เขาออกมา ตอนเขากำลังใช้เข็มขัดฟาดแม่แก
- พอได้แล้ว - บอกเธอสิ
ฉันไม่อยากให้แก เข้าใกล้หมอนั่น
เราจะไม่ยอมให้แกไปที่อันตรายแบบนั้น เพื่อไปหาเขา
- หนูขอร้อง... - พอได้แล้ว
โอเค
ยายพูดถูก หนูจะไม่ไป
- หนูจะไปบ้านแอนโทเนีย - งั้นไปได้
ไม่เป็นไรน่า แกยังเด็ก
ลุงจอห์นคะ
หนูขอโทษ เรื่องทั้งหมดตะกี้นี้
ไม่เป็นไร
โอเค
ว่าไง มานี่ เข้ามาเร็ว เข้ามาจ้า
ดูเธอสิ ไม่อยากเชื่อเลย
เธอดูดีมากเลย
ไม่ได้เจอตั้งนาน ดีใจจัง
ถามหน่อย เธอยังเวอร์จิ้นอยู่ใช่ป่ะ
ใจเย็น ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
เธอคงคอแห้งแย่ เจอทั้งฝุ่นทั้งทราย
- ดื่มอะไรไหม - ไม่ ฉันไม่หิว
ฉันหิว
งั้นฉันนั่งนี่
รู้นะ ว่าเธอแอบมองที่นี่อยู่
- อะไรนะ - บ้านสวยดีใช่ไหม
- ใช่ ก็ดีนะ - รู้สึกด้วยว่า เธอมองฉันอยู่
ไม่ ไม่ เธอดูดี
ฉันรู้ฉันเปลี่ยนไป
ชีวิตที่นี่มันไม่ง่าย น้องสาว
- ต้องปากกัดตีนถีบ - ใช่ ฉันเข้าใจ
ฉันขอบคุณมากเลย ที่เธอช่วยฉันตามหาพ่อ
เอาจริงมันก็ไม่ง่าย แต่ยินดี
- นี่ ฉันมีอะไรมาให้เธอนิดๆ หน่อยๆ - ไม่ๆ คิดว่าฉันอนาถานักรึไงยะ
- เปล่า จีเซล ฉันไม่... - ฉันแค่ล้อเล่น
นึกว่าเธอพูดจริง ฉันไม่มีทางทำร้าย ความรู้สึกเธอยังงั้น
ใจเย็น รอฉันดื่มหมดก่อน แล้วเราไปหาพ่อเธอกัน
โอเค
วิ่งเลย...
เลี้ยวขวานี่ ถ้าเจอที่จอด เสียบเลย แถวนี้หาที่จอดยาก
เราถึงแล้วเหรอ เลี้ยวขวาใช่ไหม
- ใช่ ตรงนั้น - นั่นเหรอ โอเค
ถึงแล้วล่ะ 172
ไปหาพ่อเธอเลย น้องสาว
ห้องเบอร์สอง...
อพาร์ทเมนต์เลขที่ 2 โอเค
หวัดดีค่ะ มานูเอลอยู่ไหม
คุณเป็นใคร
ฉันแค่ มีเรื่องอยากคุยกับเขาหน่อย
- คุณต้องการอะไร - คุยกับใครอยู่
- เธอเป็นใครคะ - ผมจะอธิบายทีหลัง
หนูไม่มีเบอร์โทรของคุณ
ไม่คิดว่าจะมีวันนี้
ไม่ได้เจอกันนานมาก
หนูรู้
แต่ตอนนี้หนูโตแล้วนะ แกเบรียลล่า
หาฉันเจอได้ไง
มันไม่ง่ายเลย
หนูเป็นเด็กฉลาดมาแต่ไหนแต่ไร
ตั้งแต่เด็กๆ ก็เรียนหนังสือเก่ง
หนูอยากคุยกับคุณค่ะ
หนูทำหน้าเหมือนแม่หนูเลย
- จริงเหรอ - ใช่ เหมือนมากเลย
- หนูแทบจะเป็นแฝดแม่ได้เลย - ขอบคุณ
หนูอยากถามอะไรคุณหน่อย
ได้สิ
ทำไมคุณทิ้งเรา
หนูพยายามจะเข้าใจ ว่าทำไมคุณทิ้งเราไปแบบนั้น
ก็ได้
เพราะมีวันนึง ฉันมองหน้าแม่เธอและเธอ
แล้วคิดได้ว่าพวกเธอ ไม่มีความหมายอะไรกับฉันอีก
ฉันรู้ว่า มันยากที่จะเข้าใจ
แต่ฉันเสียเวลา...
อยู่เลี้ยงดูเธอ และแม่
เธอดันมาตาย ทิ้งแกไว้กับฉันอีก
เด็กที่ฉันไม่เคยอยากได้
อยากถามอะไรอีกไหม
แล้วไม่ต้องกลับมาอีกนะ
รอแป๊บนึงน่า
เดี๋ยวๆ เกิดอะไรขึ้นเพื่อน เกิดอะไรขึ้น
- ฉันน่าจะเชื่อพวกเขา พวกเขาพูดถูกมาตลอด - ใคร
ฉันต้องกลับบ้านคืนนี้เลย
ไม่ได้ ห้ามเธอขับรถกลับบ้าน ดึกแล้ว เธอเสียใจอยู่
ให้ฉันช่วยนะ เธอต้องสงบสติ
ไปหาอะไรทำ ให้เธอสบายใจกัน
ฉันขับเอง
ไงหนุ่มๆ เพื่อนฉัน แกเบรียล
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ
- หวัดดี มาเที่ยวเหรอ - ใช่
- จีเซล - นี่ จะไปไหน
ดอน มิเกล
ขอบคุณที่มาครับ
ดื่มอะไรหน่อยไหม
ฉันมีเวลาไม่มาก เราเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
เยี่ยมเลยครับ
ตกลงคุณคิดขยับขยาย ไปสหรัฐเหรอ
ร่วมหุ้นกับคุณ จะเป็นการขยายงานที่ดี
ผมคิดแบบนั้น
ผมหาโสเภณีใหม่ๆ ตลอด
ปีที่แล้ว เราส่งออกเด็กสาวได้ถึง 17,000 คน
กระทั่งเด็กไม่สวย ยังหาเงินให้เราได้ถึง 3 แสน
นายอยู่นี่เหรอ วิคเตอร์
ดอน มิเกล คุณดูดีมาก
ทุกคนออกไปให้หมด
ผมรู้คุณจะต้องชอบสาวๆ พวกนี้ ของเกรดเอ
ได้ยินว่าคุณชิมลางส่งไปนิวยอร์กแล้ว
ขึ้นไปข้างบน ฉันกับมิเกลมีเรื่องต้องคุยกัน
ก็คุยเซ่ ฉันเอามืออุดปากนายอยู่รึไงวะ
เคลียร์ปัญหาคุณให้เรียบร้อย แล้วเราค่อยคุยกัน
ขอเวลาผมแป๊บนึง ดอน มิเกล
วีโต้
นายมีปัญหาอะไรวะ
นายก็รู้ ว่าเราพยายามสร้างอะไรอยู่
ฉันเหรอ แกแหละเป็นห่าอะไรวะ
ฉันเหนื่อยแทบลากเลือดหาอีหนูเอ๊าะๆ มาให้ แต่ฉันเจรจาการค้าไม่ได้เรอะ
นายกำลังทำให้เราดูไม่ดีว่ะ
- ใจเย็น อย่ามาพูดงี้กับฉัน - แกแหละใจเย็น
เราจะให้งานนี้พังไม่ได้ เงินมันก้อนโตโว้ย
งั้นแกทำตามบายเลย ฉันก็จะทำของฉัน
ขอตัวนะ สุภาพบุรุษ
- จอห์น จอห์น - มีเรื่องอะไร
แกไม่ได้ไปหาแอนโทเนีย แกหนีไปเม็กซิโก
จีเซลโทรมา แกเบรียลล่าไปหาพ่อแก แล้วไม่กลับมา
คุณมีที่อยู่ใหม่เธอไหม
กับที่อยู่พ่อแกด้วย
เกิดอะไรขึ้น จอห์น
- ฉันแจ้งตำรวจดีไหม - ตร.ไม่ข้ามชายแดนหรอก
ตร.ที่โน่น ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
- ได้โปรด จอห์น พาแกกลับมาให้ได้ - ผมจะหาแกให้เจอ
ผมรับรอง
ลุงควบคุม เรื่องที่นั่นไม่ได้
ลุงปกป้องหนูตลอดไป ไม่ได้หรอก
ความจริงก็คือ...
ฉันชอบหมานะ
แต่ถ้าหมาตัวไหน มันคิดหนี
ของฉันจะขึ้นว่ะ
ต้องสั่งสอนให้มันเข็ดหลาบ
จะพูดว่าไงดี มันขัดใจฉันชิบเป้ง
ถ้าพวกแกอยากจะหนีละก็
เอาเลย หนีไป
แต่ฉันจะหาพวกแกจนเจอ
แล้วฉันก็จะฆ่าทิ้งซะ
สาบานได้เลย
- ฉันมาตามหาแกเบรียล - เธอไม่อยู่นี่
เธออยู่ไหน
ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
เรื่องบัดซบนี่ เกิดขึ้นเพราะแก
ฉันน่าจะหักคอแกไปซะ ตั้งแต่ 10 ปีที่แล้ว
จีเซล
ลุงเป็นใคร ต้องการอะไร
ฉันชื่อว่าจอห์น เราเคยเจอกัน 2-3 ครั้ง ฉันมาตามหาแกเบรียล
- เธอไม่อยู่นี่ - พอรู้ไหมเขาอยู่ที่ไหน
ไม่รู้ เธออยากให้ช่วยตามหาพ่อเธอ ฉันรู้แค่นั้น
งั้นว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะถามเธอ เรื่องที่เกิดขึ้น
- ได้ แต่ฉันไม่ค่อยรู้หรอก - ในบ้าน ถ้าไม่รังเกียจ
ได้ค่ะ
เธอเสียใจมาก ประมาณว่าเขาไล่เธอ แล้วฉันแค่อยากจะช่วย
- แล้วเกิดอะไรขึ้น - เกิดอะไรขึ้นเหรอ เธอร้องไห้ใหญ่น่ะสิ
น่าสงสาร แต่ไม่อยากพาเธอกลับมา ที่รูหนูนี่ เพราะจะยิ่งรู้สึกแย่
เลยคิดว่าพาเธอ ไปเที่ยวผ่อนคลายน่าจะดี ให้เธอเย็นลง ให้หายเศร้า ไปดื่มอะไรหน่อย
เราเลยไปที่นี่ ถึงแล้วเราดันแยกกัน ฉันไม่รู้เกิดอะไรขึ้น
- ยังไง - เพราะฉันดื่มเยอะไปหน่อย อะไรก็เกิดขึ้นได้
ฉันหันไปคุยกับเพื่อน แล้วพอหันมา เธอก็ไม่อยู่แล้ว
ฉันหาเธอจนทั่วก็ไม่เจอ เลยคิดว่าเธอคงไปแล้ว
- ฉันไม่รู้ - เธอไปโดยไม่บอกลางั้นเหรอ
ใช่ ฉันไม่รู้ คงใช่ มีคนขับรถไปส่ง ฉันที่นั่น ฉันไม่รู้ด้วยว่าเป็นใคร
บอกแล้วว่าฉันเมา
- เธอได้คุยกับผู้ชายคนไหนบ้างไหม - ว่าไงนะ
- เธอได้คุยกับผู้ชายมั่งไหม - ฉันไม่รู้ คุยมั้ง
เธอต้องคุยกับหนุ่มๆ บ้างแหละ ทำไมถามซักไซ้อยู่ได้ คิดว่าฉันโกหกรึไง
เธอโทรไปบ้านฉันบอกว่า เธอไม่ได้กลับมาจากบ้านพ่อ
- ใช่ ฉันโทรไปเตือนลุงไงเล่า - หรือแก้ตัวให้ตัวเอง
ไปตาย...
- เอานี่มาจากไหน - เธอให้ฉันมาน่ะสิ ลุง
มันเป็นของแม่เธอ เธอไม่มีวันให้แกหรอก
แกพาเธอไปขาย เธอเป็นเพื่อนแกนะ
ไปตายซะ ออกไปจากบ้านฉันเลย
มองหน้าฉัน
แกต้องพาฉันไปที่คลับนั่น
ชี้ให้ฉันดู ว่าเธอเจอใครมั่ง
ไม่งั้น ฉันเอาแกตายแน่
ไปได้
ลงไป
"คลับ เอล ไปซ่า"
บ้าชิบ ฉันเข้าไปไม่ได้ คนรู้จักฉัน ฉันต้องอยู่ที่นี่
แกจะต้องเข้าไปข้างใน ชี้ตัวพวกนั้น
ถ้าแกคิดตุกติก
ฉันจะยิงหัวแกกระจุย ก่อนพวกมันจะมาถึงฉัน
เดิน
ลุงไม่ได้เปลี่ยน ลุงแค่พยายามข่มมันเอาไว้
โลกของหนูแตกต่าง จากโลกของลุงมาก
เธอไม่รู้ ว่ามันเลวร้ายแค่ไหน ลุงรู้ว่า ใจคนดำได้มากแค่ไหน
ผู้ชายคนนั้นที่นั่งโซฟา
- พอใจแล้วใช่ไหม - ไสหัวไป ออกไปจากนี่ซะ
บาย สาวๆ
ไว้เจอกันนะ
นี่รถของผม
ผมมีของดีจะให้คุณ
ไปซะ
เธออยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้จักยัยเด็กนั่น ไอ้เวร
อยู่ที่ไหน
บอกมาว่าเธออยู่ที่ไหน ไม่งั้นฉันจะหักมันทิ้งซะ
อย่า ฉันยอมบอกแล้วๆ ยอมบอกแล้ว
เด็กๆ ว่าง่ายๆ ซะ
ก็แค่ยอมให้เขาเอาทั้งวันทั้งคืน จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว
ถ้าโดนรับแขก 40-50 คน ก็แย่หน่อย
ห้ามพวกเธอหยุด จนกว่าเราจะสั่ง
ว่าง่ายๆ จะดีกว่า
โอเค จอดตรงนี้แหละ
มันอยู่ที่ไหน
บ้านที่อยู่บนสุด หลังที่เปิดไฟไว้
เลือกได้ตามสบายเลยครับ คุณตำรวจ
มีดสวยไม่เบานี่
แล้ว...
แกมาเผือกอะไรที่นี่
หรือว่าหลงทาง ไอ้แก่
ถามไม่ตอบ
งั้นฉันจะใช้มีดแก ง้างปากแกซะ...
วีโต้
อริโซน่า
เกิดอะไรขึ้น
ที่นั่นขาดแคลนอีตัวแล้วรึไง
ว่าไงล่ะ นี่อะไรเนี่ย
- ฉันรู้จักยัยเด็กนี่ - อ๋อ ยัยหน้าไข่
- อีนี่อยู่ซ่องเรานี่หว่า - เฮ้ย
เธอเป็นอะไรกับแก
เฮ้ย หยุดก่อน
ลากมันขึ้นมา
ปล่อยเธอไป
ว่าไงนะ
- ปล่อยเธอ..ปล่อยเธอไป - "ปล่อยเธอไป"
เสียเวลาคุยกับมันทำไม จับมันโยนถังกรดไปก็จบ
"จอห์น แรมโบ้"
ฮวนนิโต้ รัมโบ้
อยากรู้อะไรไหม ฮวนนิโต้
ผู้หญิงพวกนี้ไม่มีความหมาย กับฉันและลูกค้าฉัน
ในโลกของฉัน พวกหล่อนไร้ความหมาย
ไม่ใช่คน เป็นแค่สิ่งของ
ไม่มีค่า กับผู้ชายอย่างเรา
ปกติฉันจะไม่สนใจเรื่องนี้
หรือหล่อน
แต่ตอนนี้ ฉันสนแล้ว
เพราะนายมาที่นี่ ทำให้หล่อนยิ่งซวยหนัก
ทุกทีฉันจะฝึกหล่อน ใช้หล่อนแล้วขายทิ้ง
แต่ตอนนี้ ฉันจะเชือดหล่อนให้คนอื่นดู
ฉันจะไว้ชีวิตแก
- แกพูดห่าอะไรวะ - ฉันกำลังพูดอยู่ วีโต้ อย่าสอด
เออ
แกจะต้องเสียใจกับเรื่องนี้ ทุกวันที่แกยังมีลมหายใจ
จนกระทั่งแกจะไม่มีปัญญาคิด ฮวนนิโต้
ฝากรอยแกไว้บนตัวมัน กับอีเด็กของมันซะ
เอาให้แสบถึงทรวง ไอ้เวร กรีดให้ลึกเลย
ดูซิพวกมันทำอะไรคุณ
ลุกขึ้น
ให้ฉันช่วยคุณนะ ฟังออกไหม
โอเค คุณต้องลุกขึ้น เดี๋ยวพวกมันกลับมา
ปล่อยเธอไป ปล่อยเธอไป
อย่าทำให้ฉัน ดูเหมือนตัวตลกอีก
ไม่มีใคร คิดแบบนั้นกับแกหรอก
แต่แกคิดไง ฉันอยากจะฆ่าให้แก่นั่นจะตาย
แกต้องการอะไร
ให้ผู้หญิงกับฉัน
- นี่มันเป็นเรื่องธุรกิจ - ฉันรู้
แต่ฉันอยากจะจัดให้มัน ทั้งต้นทั้งดอกว่ะ
ก็แล้วแต่
ไม่ ไม่ๆ ฉันไหว้ล่ะ ไม่ๆ ขอร้อง ไม่
มันเป็นใคร
หมอนี่เป็นใคร
คุณเอามันมาจากไหน
- ไม่ อย่า อย่า - มันเป็นใคร
- ช่างแม่ง มันไม่สำคัญแล้ว - อย่า อย่า
มันนอนคางเหลือง อยู่ที่ถนน
พร้อมแผลที่ฉันฝากไว้ บนหน้ามัน
- ตอนนี้เธอเซ็กซี่มาก - ไม่ ไม่ ไม่
นี่คือมีดของมัน
ถ้าเขานอนนิ่งๆ ที่เย็บน่าจะอยู่
สมองเขากระทบกระเทือนรุนแรง ควรพาเขาส่ง รพ.นะ
- เข้าใจ - ไม่เป็นไร
เพราะสมองเขา ถูกกระทบกระเทือน
เขาจะอ่อนไหว ต่อเสียงและแสง
อีกสัก 2 วัน เขาน่าจะดีขึ้น
คุณรู้นะว่าผมเป็นห่วงคุณ แต่เรื่องนี้มันบ้ามาก
- ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ - ตามใจ ไปก่อนนะ
คุณฟื้นแล้ว
ใช่
คุณโอเครึเปล่า
คุณเป็นใคร
คาร์เมน เดลกาโด้
- คุณชื่ออะไร - จอห์น
รถคุณอยู่ในโรงรถนะ บอกไว้ก่อน
ผมมาที่นี่ได้ไง
- ฉันพาคุณมา - คุณไม่รู้จักผมซะหน่อย
ทำไมฉันต้องรู้จักคุณด้วย
คุณกำลังเดือดร้อน
ไม่รู้สิ ไม่ว่าเป็นใคร ฉันก็ต้องช่วย
ทำไมคุณไปอยู่ที่นั่น
ฉันเป็นนักข่าวอิสระค่ะ
ฉันสะกดรอยตามเอลแฟล็กโก้
แมงดาที่ค้ายา และค้าผู้หญิง
ฉันเลยเห็นคุณในคลับ แอบดูเขา
- ฉันเห็นคุณทำอะไรกับเขา - ผมอยู่ที่นี่ นานแค่ไหนแล้ว
- 4 วัน - 4 วัน
ขอร้อง คุณต้องบอกผม
พวกผู้ชายที่จับเธอไป อยู่ที่ไหน
พวกมันจับใครไป ลูกสาวคุณเหรอ
ใช่ เธออยู่ไหน พวกมันเป็นใคร
"วิคเตอร์ มาร์ติเนซ, ฮิวโก มาร์ติเนซ"
แก๊งพี่น้องมาร์ติเนซ พวกมันจับน้องสาวฉันไป
ตำรวจพบศพเธอ เสพยาเกินขนาด เมื่อ 2 ปีที่แล้ว
ผมเสียใจด้วย
แค่บอกผมมา คุณคิดว่าพวกมันอยู่ที่ไหน
ไม่ วิธีนี้ไม่ได้ผล
พวกมันมีมากเกินไป พระเจ้า คุณบ้ารึไง
ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย ในหัวผมคิดอยู่แค่ว่า...
แกจะหวาดกลัวแค่ไหน
แกกำลังเจอกับอะไรบ้าง
น้องสาวคุณเจออะไรบ้าง
ได้โปรดช่วยผม
ผมทำไม่ได้ ถ้าคุณไม่ช่วย
- ตกลง - ขอบคุณ
ขอบคุณมาก
- ต้องการอะไร - เด็กสาว มีเด็กเอ๊าะๆ ไหม
เข้ามา
เฮ้ย เอ็งดูข่าวนี่ดิวะ เซ็งชิบ
20 ดอลลาร์
- เธอ ไปซะ หนีไป - ไม่ได้ ฉันไม่กล้า
ออกไป หนีไปซะ
- ฉันไม่กล้า ถ้าหนีพวกมันจะฆ่าฉัน - หนีไป หนีสิ
มีเรื่องไร... ไม่ ไม่
- หนีไปซะ - ฉันไม่กล้า ฉันหนีไม่ได้
- แกเบรียล แกเบรียล - ไม่ ไม่
ไม่ มานี่ๆ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว นี่ลุงจอห์นเอง
ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว
ไม่เป็นไรแล้ว
เราจะกลับบ้านกัน
หนูจะกลับบ้าน หนูปลอดภัยแล้ว
เราจะกลับบ้านกัน
ตกลงไม่มีใครเห็น อะไรเลยรึไงวะ
- ฉันบอกแล้วว่าให้ฆ่าไอ้เวรนั่นทิ้งซะ - เลิกโวยได้แล้ว วีโต้
ฝีมือมัน มีแต่ไอ้แก่ที่จะเสี่ยงตาย มาช่วยอีหน้าผีนั่น ห่าเอ๊ย
- เราจะหามันให้เจอ แล้วฆ่ามันทิ้งซะ - ไม่ ไม่ ไม่
ฉันไม่สนไอ้แก่นั่นหรอก พวก เรื่องนี้นายพลาด
แล้วแกจะเอายังไง
คราวหน้าทำตามที่ฉันบอก พี่ชาย
กลับโว้ย
ไปทำงาน
ไปรับแขก
แม่งเอ้ย
ลุงกลับมา
เราจะพาหนูกลับ.. พาหนูกลับบ้าน
- หนูขอโทษ - ไม่ หนูไม่ได้ทำอะไรผิด
หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เราจะกลับบ้าน ทุกอย่างจะดีเอง
จะต้องไม่เป็นไร
โอเค
ลุงเอานี่มาคืนให้
แกเบรียล ลุงอยากให้หนูลืมตาไว้นะ
ลืมตาเอาไว้ เรามาคุยอะไรกันดีกว่า
ลุงจำได้ว่า หนูขี่ม้าเก่งมาก
ไม่ว่าหนูจะลงแข่งรายการไหน หนูจะชนะทุกครั้ง
ลุงจำได้ตอนนั้นหนูอายุแค่ 11 ขวบ
หนูแข่งชนะห้ารายการในวันเดียว ไม่ธรรมดาจริงๆ
อยู่กับลุงก่อน หนูต้องทำได้
เราใกล้ถึงบ้านแล้ว
ลุงจะดูแลหนู
หนูยังมีชีวิตที่เหลืออีกเยอะ
มีอะไรหลายสิ่งที่หนูต้องทำ
มีอีกหลายสิ่งมาก
ตอนลุงกลับบ้านตอนโน้น หนูยังเด็กมาก
จำได้ไหมหนูยังเด็กมาก
ลุงหลงทาง เป็นคนที่หลงทาง
จนกระทั่งลุงเจอหนู
ลุงเห็นบางสิ่งที่ลุงไม่เคยคิด ว่ามันยังมีอยู่อีก
ความดีบนโลกนี้ ความบริสุทธิ์
แล้วลุงก็มีครอบครัว ที่ลุงไม่เคยคิดว่าจะได้มี
ได้เลี้ยงดูหนู เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ในชีวิตลุง
ลุงอยากขอบใจหนู อยากขอบใจ...
แกเบรียล แกเบรียล
แกเบรียล ไม่ ไม่ อย่าตายนะ แกเบรียล
แกเบรียล
โอ้พระเจ้า
ลุงขอโทษ
ทำไมไม่ใช่ฉัน
"เขตชายแดน ห้ามเข้า"
เดี๋ยว
ฉันคิดถึงเธอ
ผมอยากให้คุณ ไปอยู่กับน้องสาว
ที่นี่ไม่มีอะไรสำหรับคุณแล้ว ไม่มีสำหรับผมด้วย
คุณจะไปไหน
ผมว่าจะย้ายไปเรื่อยๆ
เหมือนเมื่อก่อน
ฉันจะได้เจอคุณอีกไหม
เจอสิ
ฉันจะคิดถึงที่นี่
ฉันจะเสียใจไปจนวันตาย
ฉันรู้สึกเหมือน.. ถูกควักหัวใจออกไป
ใช่
เดินทางปลอดภัยนะ
คุณต้องการอะไร
อยากให้คุณช่วย
เข้ามา
ถ้ามีคนเห็นคุณ เราจะตายกันหมด
กลับมานี่อีกยิ่งอันตรายมาก คุณเจอเธอไหม
เธอตายแล้ว
ฉันเสียใจด้วย
ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณดี
แต่กลับไป มันอันตราย
คุณมาที่นี่ทำไม
- ผมอยากเจอไอ้คนตัวผอม - ไม่
- สารเลวที่กรีดหน้าเธอ คนที่กรีดหน้าผม - ไม่
- ไม่ ฉันจะไม่ช่วยคุณอีก - คุณต้องช่วย
ทำไมฉันต้องช่วย มันจะเปลี่ยนอะไรได้ ไม่มี
เราเศร้าโศก แล้วต้องก้าวต่อไป
แล้วคุณทำอย่างนั้นเหรอ
ฉันคิดถึงน้องสาวอยู่ทุกวัน
คิดถึงทุกๆ วัน
แต่เราต้องก้าวต่อไป
ถ้าเราทำไม่ได้ล่ะ
- ถ้าเราก้าวไปข้างหน้าไม่ได้ - คุณก็ต้องทำ
- เราไม่มีทางเลือก เรื่องมันจบไปแล้ว - ทำไมมันถึงจบ
มันจะจบได้ยังไง
เวลาผมเห็นอะไร ที่บริสุทธิ์เดียงสา
ผมเห็นใบหน้านั้น ที่ไม่มีชีวิตอีกแล้ว
มันจะจบได้ยังไง
ผมอยากแก้แค้น
อยากให้พวกมันรู้ว่า มัจจุราชมาคิดบัญชีแล้ว
และพวกมัน ก็หยุดยั้งอะไรไม่ได้
อยากให้พวกมัน เสียใจเหมือนเรามั่ง
และรู้ว่ามันคือสิ่งสุดท้าย ที่มันจะรู้สึก
ผมรู้ว่าคุณก็ต้องการเหมือนกัน
จุดเกิดเหตุ ที่ถูกโจมตี
ตอนนี้ความตึงเครียด ได้ปกคลุมโดยรอบ
ตำรวจเม็กซิกัน กำลังเตรียมพร้อม และเฝ้าดูสถานการณ์ อย่างระมัดระวัง
ไป ไปเลย
"แม็กนีเซียม"
ไปเร็ว ทุกคนระวังตัวให้ดี
5 คนไปที่โรงนา ที่เหลือมากับฉัน
บุกเข้าไป ถล่มให้ยับ
แกเข้าประตูหน้า
พวกเราระวังด้วย มันวางกับดักเอาไว้
บุกเข้าไป
ชีโน่ไปดูซิ ที่เหลือมากับฉัน
ไอ้มืด ไป
นายไปดูซิ
พวกแกได้ยินฉันไหม ได้ยินฉันไหม
ไอ้พวกเวร ได้ยินไหม
ไอ้สารเลว
อยู่นี่
ลูกน้องแกตายเกลี้ยง
หมดทุกตัว
ฉันมีโอกาสฆ่าแก 10 หน
แต่ฉันเก็บแกไว้คนสุดท้าย
- ไปลงนรกซะ - แกแหละที่จะลงนรก
แกจะได้รู้ซึ้ง ถึงความแค้นของฉัน
ความเกลียดชัง
ตอนที่ฉันแหวกอกแก
แล้วควักหัวใจแกออกมา
เหมือนที่แกทำกับฉัน
ไปลงนรกซะ
กับอีเด็กเวรของแกด้วย
ถ้าแกอยากรอด ก็ตามแสงไป
ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้ไง
ผมอยู่ใน โลกแห่งความตาย
ผมพยายามจะกลับบ้าน
แต่ก็ ไม่เคยถึงบ้านจริงๆ
บางส่วนของจิตใจ และวิญญาณของผม..
มันหล่นหายไประหว่างทาง
แต่หัวใจผม ยังอยู่ที่นี่
สถานที่ผมเกิด
ที่ๆ ผมจะปกป้อง จนวันตาย
ครอบครัวเดียว ที่ผมเคยรู้จัก
บ้านหลังเดียว ที่ผมเคยรู้จัก
ทุกคนที่ผมรัก จากโลกนี้ไปหมดแล้ว
แต่ผมจะสู้..
เพื่อให้การระลึกถึงพวกเขา ยังคงอยู่..
ตลอดไป
[THAI]